Interesują mnie miasta, które powstały dla ludzi, a nie dla samochodów.

Podczas podróży fotografuję miejsca, w których architektura tworzy warunki do codziennego życia. Nie szukam najbardziej efektownych budynków. Bardziej interesuje mnie to, dlaczego w jednych przestrzeniach chcemy zostać dłużej, a inne opuszczamy bez zastanowienia.

Obserwuję relacje pomiędzy budynkami, ulicami, placami i ludźmi. Zwracam uwagę na skalę zabudowy, sposób poruszania się po mieście, dostępność usług oraz jakość przestrzeni publicznych.

Wierzę, że najlepsza urbanistyka pozostaje niemal niewidoczna. Nie dominuje nad człowiekiem, lecz pomaga mu żyć wygodniej, spotykać innych i czuć się częścią większej wspólnoty.